Pałac Branickich
Podstawowe dane:
Rok zbudowania: 1753
Rok odbudowy: 1949
Projektanci: Jan Chrystian Kamsetzer
Lokalizacja: ul. Miodowa 6
Ten piękny, rokokowy pałac znajduje się przy ul. Miodowej 6, naprzeciw wylotu tunelu Trasy WZ. Na pierwszy rzut oka budynek może wydać się nieco nieforemny, jest bardzo długi i dość niski. Jeśli jednak przyjrzymy mu się bliżej, z pewnością się spodoba. Elewację ozdabiają liczne upiększenia i rzeźby, stonowane barwy i detale budynku dodają mu klasy. Od strony ulicy Miodowej elewacja pałacu znajduje się tuż przy ulicy, natomiast od strony Podwala budynek poprzedzony jest dziedzińcem z bocznymi oficynami.
Pałac Branickich wziął swoją nazwę od Jana Klemensa Branickiego, hetmana wielkiego koronnego. Został wzniesiony jako jego warszawska rezydencja. Projektantem pałacu był Jan Z. Deybel. Jego budowa trwała od 1740 do 1753 roku. W II połowie XVIII wieku budynek był własnością Izabeli Branickiej, siostry Stanisława Augusta Poniatowskiego. Wnętrza pałacu zostały wtedy przebudowane, według projektu Jana Chrystiana Kamsetzera, nadwornego architekta króla Stanisława Augusta. Niestety, pałac został częściowo spalony w 1939 roku, a ostatecznie zniszczony w 1944 roku. Jego rekonstrukcja miała miejsce w latach 1948-49, częściowo na podstawie obrazów Canaletta. Obecnie Pałac Branickich jest siedzibą prezydenta Warszawy, znajdują się tu też biura urzędu miasta.
(C) 2001-2010 Maciej Błażejewski