Złote Tarasy

Podstawowe dane:

Całkowita wysokość: 105 m
Liczba kondygnacji: 30
Rok zbudowania: 2007
Projektant: Jerde Partnership
Lokalizacja: ul. Złota 59

Złote Tarasy to największa inwestycja jaka w ostatnich latach powstała w Warszawie. Jego budowa trwała 5 lat. W skład tego ogromnego kompleksu wchodzi zajmujące dolne kondygnacje centrum rozrywkowo-handlowe oraz dwa budynki biurowe: 105-metrowa wieża o nazwie Skylight oraz półkolisty 8-piętrowy Lumen (złożony z dwóch segentów, połączonych przeszklonym pasażem).

W Warszawie zdążyliśmy już przywyknąć do dużych centrów handlowych. Jednek Złote Tarasy są z kilku powodów niezwykłe. Po pierwsze z powodu wielkości (choć Arkadia przy Rondzie Babka jest nieco większa), po drugie - żadne inne centrum handlowe nie ma tak atrakcyjnej lokalizacji, i wreszcie, co najważniejsze żadne inne nie ma tak nietypowej architektury. Centralna część Złotych Tarasów przykryta jest ogromnym, szklanym dachem. Jest to najbardziej charakterystyczny element kompleksu. Nie jest on płaski, ale pofałdowany w nieregularny sposób, mający się kojarzyć z koronami drzew. Pod nim znajduje się galeria handlowa rozłożona na kaskadowo wspinających się tarasach. W całym centrum handlowym znajduje się w sumie ponad 200 sklepów, kawiarni, barów, pubów, a także kino.

Oczywiście nie wszystkim tak awangardowa architektura musi się podobać. Wiele jest opinii, że jest ona zbyt udziwniona, czy wręcz "jarmarczna" i wprowadza tylko jeszcze większy bałagan w i tak już chaotycznie zabudowanym centrum. Choć z drugiej strony należy przyznać, że wieżowiec Skylight dobrze współgra i reprezentuje podobny styl architektoniczny co sąsiadujące z nim Hotel Intercontinental, Warszawskie Centrum Finansowe i Rondo 1. Z pewnością też nietypowa architektura centrum handlowego może raczej wywoływać zainteresowanie i przyciągać potencjalnych klientów, a nie odstraszać, a przecież o to głównie chodzi.

Odstraszać może natomiast otoczenie Złotych Tarasów - przede wszystkim znajdujący się tuż obok brudny i obskurny Dworzec Centralny, podziurawiona ulica Emilii Plater czy wciąż niezagospodarowany Plac Defilad. To naprawdę wstyd, że ścisłe centrum Warszawy ciągle wygląda tak tandetnie, miejmy nadzieję, że Złote Tarasy może wreszcie zapoczątkują jakieś większe pozytywne zmiany.

Projektowanie tej ogromnej inwestycji i załatwianie formalności niezbędnych przed rozpoczęciem budowy trwało sześć lat. Projektantem Złotych Tarasów jest firma architektoniczna Jerde Partnership. Inwestorem jest ING Real Estate, firma, która zbudowała już w Warszawie biurowiec Holland Park i apartamentowce na tyłach Placu Trzech Krzyży. Głównym wykonawcą jest szwedzka firma Skanska. Budowę rozpoczęto pod koniec 2002 roku. W roku 2004 miało miejsce kilkumiesięczne zatrzymanie budowy, które spowodowane było protestem jednej z organizacji pseudoekologicznych. Rozprawa sądowa w tej sprawie zakończyła się ostatecznie zwycięstwem inwestora i oddaleniem protestu. Jednak budowa mogła ponownie ruszyć dopiero pod koniec stycznia 2005 roku, przez co powstało kilkumiesięczne opóźnienie. Dlatego pierwotnie planowany termin otwarcia kompleksu na jesieni 2005 okazał się nierealny i ostatecznie część handlowa kompleksu została otwarta 7 lutego 2007. Część biurową otwarto jeszcze później, bo w 2 połowie 2007 roku. Wartość całej inwestycji szacuje się na około 1,5 miliarda złotych. Powierzchnia centrum handlowego to 65 tysięcy metrów kwadratowych, a części biurowej - 43 tysiące metrów kwadratowych. Podziemny parking (niestety płatny) może pomieścić ponad 1600 samochodów.

Więcej o Złotych Tarasach można dowiedzieć się z ich oficjalnej strony: www.zlotetarasy.pl.

Złote Tarasy w dzień:

Widok Złotych Tarasów z Alei Jana Pawła II, na pierwszym planie półkolisty Lumen. Widok ogólny kompleksu od strony skrzyżowania Alei Jana Pawła II i Alei Jerozolimskich 105-metrowy wieżowiec Skylight, za nim Pałac Kultury, po prawej skrawek dachu Dworca
Centralnego Kolejne ujęcie wieżowca Skylight i Pałacu Kultury Szklany, pofałdowany dach - najbardziej charakterystyczny element Złotych Tarasów Zbliżenie pofałdowanego dachu (w tle wieżowiec Rondo 1) Widok ogólny kompleksu od strony południowo-wschodniej Wieżowiec Skylight - widok ze strony południowo-wschodniej Kolejne ujęcie szklanego dachu, za nim półkolisty Lumen Jeszcze jeden widok ze strony południowo-wschodniej Wieżowiec Skylight i półkolisty biurowiec Lumen - widok z ulicy Emilii Plater Kolejne ujęcie Wieżowca Skylight i biurowca Lumen Jeszcze jedno ujęcie z ulicy Emilii Plater Widok od strony północno-wschodniej Wieżowiec Skylight, za nim Hotel Marriott i Intraco II Skylight widziany ze strony południowej

I w nocy:

Widok ogólny kompleksu od strony Dworca Centralnego Kolejne, podobne ujęcie Widok z ulicy Złotej W nocy oświetlenie Złotych Tarasów stale zmienia barwy - tu wieżowiec Skylight od strony ul. Emilii Plater
podświetlony jest na żółto Po chwili barwa jest już niebieska Widok narożnika ulic Złotej i Emilii Plater w kolorze żółtym... ...i w niebieskim Wnętrze kompleksu - sklepy na kilku poziomach, całoś przykryta pofałdowanym dachem Metalowa konstrukcja, na której wspiera się szklany dach Widok z poziomu +2 w dół Jeszcze jedno ujęcie metalowej konstrukcji Za tą częścią szklanej konstrukcji znajduje się Dworzec Centralny Plątanina schodów ruchomych Mogłoby się wydawać, że konstrukcja ugina się i zaraz się załamie, ale to tylko pozory, specjalnie
tak właśnie ma to wyglądać

Zdjęcie satelitarne Złotych Tarasów - z serwisu Google Maps:

(aby zobaczyć więcej zdjęć, z kolejnych etapów budowy kliknij tutaj).

(C) 2001-2010 Maciej Błażejewski